Ik had mij opgegeven voor de overlandcursus die door Dennis Pagen tijdens de NK in Ager (Noord-Spanje) werd gehouden. Aangezien het naar Ager vanuit Nederland een pittig eindje rijden is, hebben mijn vriendin en ik besloten om onderweg een paar dagen te stoppen. We rijden via Parijs en blijven een paar dagen in de Dordogne, een zeer pittoreske streek in het zuidwesten van Frankrijk. Daar blijven we 4 dagen om een beetje in de vakantiestemming te komen. Helaas werkt het weer niet zo mee; het is bewolkt en regent zo af en toe.
Op woensdag gaan we naar Ager. Bij de spaanse grens wordt het weer al veel beter en zien de bergen er schitterend uit. Op de kaart lijkt het nog maar een klein stukje rijden, maar dat valt in de praktijk wel tegen. De wegen worden steeds smaller en bochtiger. Zodra we Tremp voorbij zijn gereden, is de weg naar Ager nog veel smaller en hobbeliger.
In de buurt van Ager zien we direct waar het landingsterrein en camping liggen. Er cirkelen verscheidene delta's boven het dorpje en zijn met de landing bezig. Hierdoor is de camping makkelijk te vinden. We zoeken een plaatsje op de camping en kiezen de plek met de meeste schaduw, want het is er erg zonnig. We herkennen al veel medepiloten en medecursisten. Henk en Martin staan tegenover ons.
Terwijl we de tent nog aan het opbouwen zijn, landen er een aantal piloten op wat minder elegante wijze. Blijkbaar zijn de omstandigheden niet zo makkelijk. Die middag landt Mart (hij had zich ook opgegeven voor de overlandcursus) zeer ongelukkig en breekt een arm en z'n kaak. De helikopter komt eraan te pas voor het vervoer naar het ziekenhuis. Niet fijn, zo'n begin van de vakantie.
Henk Lucardie, onze overbuurman, moet zijn toestel nog repareren. Hij heeft de week ervoor nog proberen te soaren bij de strandslufter (Maasvlakte); door omstandigheden was Henk's toestel omgewaaid en hardhandig tegen een paal tot stilstand gekomen, waardoor een leading edge dichtbij de neus gebroken is. De Wills Wings dealer had het onderdeel niet op voorraad, waardoor Henk een noodreparatie moest uitvoeren. Dankzij de hulp van de vele deskundigen (altijd handig bij een NK) is alles prima gelukt.
De overlandcursus begint zaterdag, en hebben we dus nog tijd om de vliegstek te verkennen. Henk en Martin gaan met de taxi naar de startplek, ik ga met mijn eigen auto omhoog (mijn vriendin rijdt de auto weer naar beneden). Wij rijden de taxi achterna omdat we de weg nog niet kennen. De weg omhoog blijkt een stoffige, onverharde weg met veel stenen. Aangezien de taxi een stoere Landrover is, houden we dat al snel niet meer bij. Gelukkig is de weg makkelijk te volgen en vinden we de startplek.
Mij wil het donderdag en vrijdag niet zo lukken om lang in de lucht te blijven. Ik kom wel boven starthoogte uit, maar zak al snel weer uit. Mijn landingen zijn in ieder geval wel prima; dat is altijd wel een prettig gevoel. Henk en Martin lukt het wel om hoog te komen en maken lange vluchten, ik ben enigszins jaloers.