Greifenburg april/mei 2002
Deltavliegclub "de Buizerd" (waarbij ik dit jaar lid ben geworden) had een reisje georganiseerd in Greifenburg, Oostenrijk. Het doel is uiteraard veel vliegen. De week ervoor lijkt het nog te sneeuwen op de startplek; de webcam op de startplek laat veel wit zien.
We rijden via een tussenstop in Trier, om mijn Twister eens door een van de broers Zimmer van Bautek te laten bekijken. Ik vond dat de trimsnelheid te laag was, en dit was niet meer te verbeteren omdat mijn ophangpunt al op zijn voorste gaatje zit. Het blijkt dat de buitenste zeillatten te vlak waren. Als deze wat krommer zijn krijg je daar meer lift en omdat deze achter het zwaartepunt van de vleugel liggen, zal de vleugel meer pitch-down doen en dus sneller vliegen. Ook bleek dat het zeil nogal gekrompen is; hierdoor staat het strakker en heeft dat weer invloed op de vliegeigenschappen. Ook dat is nu gecorrigeerd. Op naar Greifenburg om de veranderingen te testen!
Zaterdag onderweg naar Greifenburg zien we veel heftig weer; windstoten, stortbuien, kortom lekker instabiel weer. Eenmaal in Oostenrijk is het weer veel beter; veel blauwe lucht. We komen om 21:00 uur aan op de camping, we kunnen de tent nog net in de schemering opzetten. Zaterdagnacht is de lucht mooi helder, je kan veel meer sterren zien dan in Nederland. Tevens practische meteorologische consequenties hiervan ondervonden: het wordt dan enorm koud! Het ijs stond die nacht op de tent.
De camping "Camping am see" is prachtig. Het sanitair is verbluffend: mooie mengkranen, wasbakken, wc's, douches die meer op een complete badkamer lijken, en alles mooi schoon. Een enorm verschil met de gemiddelde franse camping. Precies naast de camping is het landingsterrein met twee windzakken en een vaantje. Het is hier makkelijk om een mooi landingscircuit te vliegen, veel ruimte. Alleen jammer dat er twee houten huisjes precies naast het landingsterrein staan en dat er hoogspannings electriciteitsleidingen dichtbij lopen, maar dat blijkt in de praktijk geen probleem te zijn.
De startplek is net nieuw aangelegd, er gaat een goed geasfalteerde weg naar boven of je kunt met het taxibusje mee (ca. 6 euro). Er staat een huisje waar je iets kan drinken en gebruik kan maken van de WC. Het was er meestal druk met parapenters en delta's, er is genoeg plek. Uiteraard mooi uitzicht over het dal. Jammer dat je de camping en landingsterrein net niet kan zien van de startplek.
De eerste dag meteen met de toestellen naar de startplek. Het zag er wat dreigend uit, met donkere wolken. Het bleek later dat die donkere wolken boven de startplek redelijk normaal zijn voor deze stek. Gezellig met andere buizerdleden opgebouwd en wat boven de start rondgevlogen. Het was redelijk thermisch.
Op woensdag in de eerste week werd het heel interessant. Het begon als een redelijk normale dag, veel dreigende wolken, maar hetzelfde als eerdere dagen, dus op zichzelf geen probleem. Het was redelijk thermisch, ik vond genoeg lift om tot wolkenbasis te komen en tot aan de top van de berg te komen. De wolken zogen behoorlijk en vloog ik onder de wolk vandaan richting dal. Het verassende was dat het zelfs in het dal (dus niet onder wolken) nog steeds omhoog ging. Niet verontrustend veel, maar genoeg om boven te blijven. Het waaide ook behoorlijk, en, bezorgd dat ik ben, blijf ik boven het landingsterrein vliegen om te voorkomen dat ik uitzak en de camping niet meer haal. Bleek dat het vrijwel overal in het hele dal omhoog ging; geen normale thermiekbellen, maar stoten verwaaide lift. Ik heb er nog een half uur rondgehangen voordat mijn armen zo moe werden dat ik graag wilde gaan landen. Dat kostte nog aardig veel moeite! Ik heb het nog niet eerder meegemaakt dat ik moest zoeken voor sink; bizar luxe probleem.
De lucht was behoorlijk turbulent en er stond een sterke wind uit het zuiden (dit is dwars op het dal), windkracht 4. Vrijwel alle piloten die toen landden (inclusief ondergetekende) vergisten zich in de windgradient; de wind werd niet minder naarmate je lager kwam. Veel piloten kwamen in het geploegde veld downwind van het landingsterrein terecht. Er werd ook smakelijk gelachen om de piloot die met rem-chute landde en het landingsterrein uiteraard niet haalde. Er werden die middag ook heel wat uprights krom gevlogen, maar dat kon de pret niet drukken.
Natuurlijk is de traditionele barbecue ook van de partij. En naderhand moet natuurlijk het een en ander in de fik gestoken worden. Het is oppassen voor die rondvliegende gloeiende stukken karton.
In de dagen daarna regende het bijna achter elkaar door. Dit betekent uitstapjes naar Villach, de Weissensee, Lienz, etc. Villach is wel aardig, mooi gerestaureerd, maar heeft toch niet die authentieke sfeer. Lienz is echt niets aan, tenzij je wilt shoppen. Greifenburg zelf is een klein dorpje en heeft wel aardige straatjes en oude stadsmuren.