NK bergvliegen in Slovenië (juli 2003)
Reis en aankomst
Tijdens de overlandcursus van Dennis Pagen van vorig jaar zijn een aantal medecursisten en ik zo enthousiast geworden dat we besloten hadden mee te doen met het onderdeel bergvliegen van de nederlandse kampioenschappen zeilvliegen. Dit jaar werd het bergvliegen in Slovenië gedaan. De kernploeg heeft hier met de EK positieve ervaringen opgedaan; lange bergruggen en brede dalen met veel gras.
Nadeel van Slovenië is dat het wat ver weg ligt, maar gelukkig niet zo ver weg als Ager in Spanje (waar vorig jaar het NK was). Wij (mijn vriendin en ik) reden op maandag via Oostenrijk en overnachtten in de buurt van Villach. De dag daarna was het niet zo ver meer. Helaas zijn een aantal wegen in Slovenië nog geen snelwegen en gaat het daar niet zo snel. Dinsdag op de camping aangekomen zien we nog niet veel mededeltisten; weinig auto's met ladders.
Verkennen van de vliegstek
Op woensdag kom ik Koos, Hadewych, Dennis Pagen en Wayne tegen; zij zouden al om 9:30 vertrekken naar de startplek. Ik had niet genoeg tijd om me gereed te maken voor vertrek en vroeg dus maar de aanwijzingen om naar de startplek te komen.
We staan op de camping "Pivka Jama", bij het plaatsje Postojna. De vliegstek ligt een eindje verderop, bij Vipava. Het is redelijk dichtbij, maar er ligt een berg tussen en de weg er naartoe is redelijk steil voor de vele vrachtwagens die rijden. Meestal sukkelen we met een snelheid van 30 km/uur achter de vrachtwagens aan. Bij Vipava zal het hoofdkwartier van de NK gevestigd worden (bij een kazerne) en ligt in het dal aan de voet van de berg van de vliegstek. Wij rijden via Col naar boven we proberen de startplek te vinden aan de hand van de coordinaten die ik heb gekregen. Helaas blijken de coordinaten niet helemaal correct. We zien wel in de verte een windzak staan. Nadat we een stukje terugrijden vinden we de startplek. Er staan een paar nederlandse mededeltisten te kijken en te twijfelen. De wind is behoorlijk sterk en vaak wat cross vanuit het westen. We zien niet het groepje dat ik die ochtend op de camping heb gezien. Ik bel met Marcel en het blijkt dat zij naar Tolmin zijn gegaan, dit is een andere vliegstek twee rijden vanaf Vipava.
Zoals je wel vaker ziet bij groepen deltapiloten, staan we enorm te twijfelen. Vooral omdat geen van ons deze plek kent en de wind aan de harde kant is, staan we niet te popelen om onze vleugels op te bouwen. Na een tijdje arriveren er twee sloveense piloten die de stek redelijk goed kennen. Zij zeggen dat die harde wind geen probleem is, ook dat de wind een beetje cross staat komt wel vaker voor. Wij halen enthousiast de vleugels van de auto en beginnen op te bouwen. Ondertussen is er een groepje koeien erg nieuwsgierig geworden en snuffelen en likken aan de auto's en toestellen. Je moet ze regelmatig wegjagen. De slovenen gaan nog uitgebreid lunchen en het duurt vrij lang voordat ze klaar staan om te starten.
Nadat een van de slovenen start en wat lift vindt om boven de startplek uit te komen, starten wij ook. De start is geen enkel probleem en als je langs de berg vliegt ga je langzaam omhoog. Het was gemakkelijk om langs de berg te blijven soaren. Om de eentonigheid te verbreken vloog ik een paar keer het dal in; tot mijn verassing bleef het vrij lang omhoog gaan. Blijkbaar zat er voor de berg ook wel lift. Na een uur vliegen vond ik het wel genoeg en ging ik richting landingsterrein. Daarna kwamen de anderen ook naar beneden. Egbert landde bijna op de weg.
Wedstrijdtraining met Dennis
De week voor de NK doet Dennis iedere dag wedstrijdtraining voor diegenen die het willen. Donderdag lijkt het me nuttig om de training te doen. Het begint met een praatje in de ochtend van Dennis met allerlei nuttige tips voor de wedstrijd. Een aantal dingen zijn vorig jaar ook in de overlandcursus, maar veel andere tips zijn erg nuttig voor de NK. Belangrijkste dingen die ik onthouden heb is dat gaggles erg nuttig zijn voor het vinden van thermiek en dat het gunstig is om vroeg te starten.
Om 11 uur gingen we naar de startplek. Alles zag er goed uit en iedereen begon met opbouwen. Net wanneer de meesten redelijk opgebouwd staan, begint het in het zuiden te overontwikkelen. Een paar piloten starten, maar komen onderweg regen tegen. Op de startplek begint het ook te regenen en breekt de onweersbui goed los. We hebben nog hoop dat het opklaart, maar het duurt erg lang en de onweerswolk blijft wat in het noorden hangen. Ik had al besloten in te pakken, maar een paar zijn op het goede moment gestart en hebben nog een aardig vluchtje gemaakt.